Wiatr, który nigdy nie ucichł

Ilustrowana historia

Od wewnętrznego dziecka dla wewnętrznego dziecka

Hoshi jeszcze nigdy w życiu nie opuściła swojej wioski - a przynajmniej nie dosłownie. Od dnia, w którym wiatr pierwszy raz przenosi ją do świata duchów, codziennie w tajemnicy przed swoją ciotką podróżuje po magicznych krainach, gdzie poznaje swojego najlepszego przyjaciela - dziewięcioogoniastego lisa o imieniu Akio.

Nie jest to jedyna rzecz, o której nikomu nie mówi.  Kolejny sekret to to, że tylko przy Akio czuje się na tyle bezpiecznie, by stawić czoło potworom, które mieszkają w kątach jej pokoju.

Dryfując między światami, Hoshi dorasta - i przychodzi czas, by wybrała dom,
w którym zapuści korzenie. Ale czy jest w świecie ludzi miejsce, w którym wiatr będzie prowadził ją tak samo, jak po drugiej stronie?

 “Wiatr, który nigdy nie ucichł” opowiada historię dorastającej dziewczynki, Hoshi, oraz jej przyjaźni z lisim duchem, Akio, którego poznaje w magicznym świecie ukrytym wewnątrz namalowanego obrazu. Dla jednych będzie to historia wyciągnięta spomiędzy kart japońskiej mitologii, w której światy ludzi i duchów przeplatają się nawzajem; dla innych zaś barwna metafora ewolucji dziecięcej wyobraźni, która tym bardziej wpływa na rzeczywistość, im bardziej jest potrzebna do przetrwania.

Książka jest efektem równych dwunastu miesięcy mojej pracy, w ciągu których zarówno napisałam historię samą w sobie, jak i zaplanowałam od podstaw wszystkie pięćdziesiąt sześć ilustrowanych stron, okładkę i typografię. Za pomocą barwnych, przepływających ze strony na stronę grafik, płaskich plam, chmur i roślinności opowiadam historię dziewczynki zmagającej się z klątwą i jej wewnętrznej podróży ku uzdrowieniu, podczas której towarzyszy jej lisi duch.

Historia jest jednocześnie złożonym projektem magisterskim odpowiadającym pisemnej pracy skupiającej się wokół japońskiego folkloru, wątków sakralnych i ich obecności w animacjach Studia Ghibli - stąd stylistyka afirmująca naturę, kruchość życia i ulotność chwili. Przeczytaj więcej o procesie powstawania książki ➤tutaj!

Wiatr, który nigdy nie ucichł; światło, które nigdy nie gaśnie; kwiat, który zawsze się odrodzi. Bez względu na to, czy Hoshi rzeczywiście widzi lisa pod czerwoną bramą, czy jest on jedynie symbolem uświęcenia jej własnej dziecięcej wyobraźni, delikatny zefir i tak muska jej włosy. A im szybciej biegnie do przodu, tym mocniej odczuwa jego dotyk na swojej twarzy.